هست از دو کعبه امروز دین خدای خرسند


کز فر آن دو کعبه است شاخ هدی برومند

آن کعبه صدر ملت این کعبه پشت دولت


آن را به شرع پیمان ، این را به عدل پیوند

صید اندر آن حرامست در ملت پیمبر


می اندر این حلالست در مذهب خردمند

از فر آن عرب را ساید به چرخ اکلیل


از قرب این عجم را نازد به عرش آوند

این قبلهٔ ملوکست آن قبلهٔ ملایک


آن خانهٔ خدایست این خانهٔ خداوند

عباس شاه غازی کز یاری جهاندار


صیت جهانگشایی در هفت کشور افکند

کوهیست بحر پرداز بحریست کوه پیکر


مهریست ابر همت ابریست مهر مانند

با حلم او سه گوی است ثهلان و طور و جودی


با جود اوسه جوی اس عمان و نیل و اروند

با جود بیکرانش چاهیست بحر قلزم


با حلم بی قیاسش کاهیست کوه الوند

خنگش چو در تکاد و غوغا و ملک ختلان


عزمش چو در روارو آشوب و مرز میمند

جیشش به گاه پیکار خنجر گذار و خونخوار


هریک به وقعه الوا هریک به حمله الوند

از قهرکینه توزش ولوال در بخارا


از رمح فتنه سوزش زلزال در سمرقند

با دست گوهرافشان چون پا نهد به یکران


بینی سحاب نیسان بر قلهٔ دماوند

بر دیرپای گیتی کاخش کند تحکم


برگرد گرد گردون خنگش زند شکر خند

پیر خرد ندیده چون او بهینه استاد


مام جهان ندیده چون او مهینه فرزند

سامان هفت کشور عدلش به امن آراست


دامان چار مادر جودش به گوهر آکند

ثهلان به پیش حملش خجلت برد ز خردل


عمان به نزد جودش شنعت برد ز فرکند

د رکاخ شوکت او گیهان بهنیه چاکر


بر خوان نعمت اوگردون کمینه آوند

کنزی ز بخش اوست دریا و گنج و معدن


رمزی ز دانش اوس استا و زند و پازند

در مرغزار عالیش هرجاکه خار ظلمی


با تیشهٔ عدالت عزمش ز ریشه برکند

د ی در سرخ دیدی از حملهٔ سپاهش


یک شهر بنده آزاد یک ملک خواجه دربند

یک جیش را غنیمت از مرو تا به سقلاب


یک فوج را هزیمت از طوس تا به دربند

فردا بود که بینی اندر دیار خوارزم


فوجی اسیر شادان جوقی امیر دربند

آخر مگر نه سنجر بهر هلاک اتسز


شدکینه جو به خوارزم در سال سیصد و اند

از بهرکشور وگنج خود را فکند در رنج


تاگنج و مال آورد بر سرکشان پراکند

خسرو نه کم ز سنجر از زور و هور و لشکر


خصمش نه بر ز اتسز از زر و زور و پیوند

فرداست کز خراسان لشکر کشد به توران


با دست گوهرافشان با تیغ گوهر کند

از بسکه کشته پشته حیران شود محاسب


از بسکه خسته بسته نادان شود خردمند

خوارزمشه گریزان از دیده اشک ریزان


بر رخ ز مویه صد چین بر دل ز نال صد بند

توران خراب گشته جیحون سراب گشته


میمند و مرو ویران گرگانج و کات فرکند

تا باغ و راغ گردد در موسم بهاران


از ژاله کان الماس از لاله کوه یاکند

در رزم و بزم بادا آثار مهر و قهرش


در جام دشمنان زهر درکام دوستان قند